
"Co mi w duszy gra
czemu czasem jestem zła
ile razy chciałam uciekać
dokąd wiecznie gnam
chociaż tyle wokół mam
czemu we mnie tyle czarnego
Wbrew zakazom i pod wiatr
biegnę sama przez mój świat
i tak dobrze mi
Kocham, gdy jestem spragniona
płaczę, gdy jestem zraniona
czasem, gdy łzy się poleją
nie pytaj mnie dlaczego
O co chodzi mi
gdzie są moje dobre dni
czemu boję się swoich myśli
może jeszcze nie
może jednak dobrze wiem
czego mi naprawdę potrzeba
Wbrew zakazom i pod wiatr
biegnę sama przez mój świat
i tak dobrze mi
Kocham, gdy jestem spragniona
płaczę, gdy jestem zraniona
czasem, gdy łzy się poleją
nie pytaj mnie dlaczego
Kocham, gdy jestem spragniona
płaczę, gdy jestem zraniona
śmieję się z tego co śmieszne
a jest to niebezpieczne"
Kolejny raz z szufladki - Natalka
piekna calosc:)
OdpowiedzUsuńAle ładna dziewczynka!!!
OdpowiedzUsuńPiękna fotografia.
Piękny portret, naprawdę świetny kadr. Może powinnaś spróbować sił w konkursie? Teraz chyba w digital camera jest portret w stylu retro.
OdpowiedzUsuńSzkoda byłoby marnować talent który posiadasz.
Pozdrawiam.
Śliczne zdjęcie, śliczny wiersz ;)) Twój Anetko ?? ;)
OdpowiedzUsuńpozdrawiam w tak upalny dzień!
nie no to nie wiersz, to tekst piosenki. dziewczyno ogarnij sie
Usuńwzajemnie :) znawco :D buahaha
UsuńPiękny portret i pamiątka na przyszłość.
OdpowiedzUsuńZjawiskowy portret ! :) Masz ogromny talent Anetko!
OdpowiedzUsuńPiękny portret :)
OdpowiedzUsuńGenialne zdjęcie, świetna głębia ostrości, kadr i obróbka. I słowa również piękne :)
OdpowiedzUsuńTo jest wyjątkowy portret, pooglądałam sobie inne zdjęcia tej dziewczynki, które wcześniej zanmieściłaś i to jest bezkonkurencyjne!!!
OdpowiedzUsuńCudne zdjęcie!
OdpowiedzUsuńNatalka to piękna dziewczynka ;)
OdpowiedzUsuńGreat post, beautiful photo.
OdpowiedzUsuńależ Natalka ma zadatki na modelkę :) portret genialny!:)
OdpowiedzUsuńDziękuję Wszystkim :)
OdpowiedzUsuńI powtórzę - Natalka jest rewelacyjna :))))
Magnetyzujące zdjęcie, śliczna dziewczynka :)
OdpowiedzUsuńBardzo często zaglądam na tego bloga.Niewiele wiem o fotografii, ponieważ nie interesuję się nią. Ale ta strona wzbudza we mnie pewne emocje. Podziwiam Cię Anetko za to ile radości i szczęścia daje Ci sama droga wiodąca do celu. Patrząc na Ciebie sama zaczęłam walczyć o to, co kocham. Dodajesz siły i motywacji.
OdpowiedzUsuń